บทที่ 36

1883 คำ

ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 36 [ทาวน์โฮมชั้นเดียว] ติ๊งต่อง~ มาถึงหน้าบ้านหมอพังคีก็กดกระดิ่งเพื่อให้คนในบ้านออกมาเปิดประตูให้ กดครั้งแรกยังเงียบอยู่เขาเลยกดครั้งที่สอง แต่พอกดครั้งที่สองยังเงียบอยู่ เขาเลยถือวิสาสะเปิดประตูรั้วเข้าไปเพราะไม่ได้ล็อก นอกจากจะไม่ล็อกประตูรั้วแล้วประตูบ้านก็ยังไม่ล็อก เขาเลยเปิดเข้าไป "เจ้าขา..จันทร์เจ้าขา" ชายหนุ่มส่งเสียงเรียกโดยที่ยังไม่เข้าไปในบ้าน แต่พอไม่ได้ยินเสียงตอบกลับเขาเลยเดินเข้าไปดู ไปไหนของเธอ.. ดูในห้องนอนก็ไม่เห็น แถมไปดูหลังบ้านก็ไม่เห็นอีก ประตูบ้านไม่ล็อก แต่เจ้าของไม่อยู่บ้านเนี่ยนะ ไม่กลัวใครเข้ามาในบ้านเลยหรือไง เขาเดินออกมาดูนอกบ้านว่าพอมีคนให้ถามบ้างไหม แต่ก็ไม่มีเลยเพราะคนแถวนี้คงไปทำงานกันหมด ที่จริงเขาก็โทรแล้วแหละแต่โทรไม่ติด พังคีเลยเดินกลับเข้ามาในห้องนอนดูใหม่อีกรอบ เขาผิดสังเกตทำไมเหมือนไม่มีของใช้ของเธออยู่เลยล่ะ คิดได้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม