บทที่ 37

1623 คำ

ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 37 "........." ญาดาทำอะไรไม่ถูก น่าจะคุยกับคุณหมอก่อนแล้วค่อยโทรวิดีโอคอลให้จันทร์เจ้าขาคุยด้วย โอ๊ยทำไมจังหวะมันได้ขนาดนี้เนี่ย อุตส่าห์เกลี้ยกล่อมเพื่อนให้คุยกับคุณหมอได้แล้วเชียว "อ้าวคุณญาดา" หมอพังคีหันมาก็เห็นว่าญาดายืนอยู่ท้ายรถนี่เอง "สวัสดีค่ะคุณหมอ" ญาดาเห็นแล้วล่ะว่าจันทร์เจ้าขาตัดสายไปแล้ว ตอนสวัสดีคุณหมอญาดาเลยเก็บโทรศัพท์ยัดใส่ในกระเป๋าสะพาย "คุณติดต่อเจ้าขาได้ไหมครับ" "?" ได้ยินคุณหมอถามหาจันทร์เจ้าขา ญาดาก็อดมองไปดูผู้หญิงที่ติดรถกับคุณหมอมาไม่ได้ เพราะญาดารู้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้คือใครและมีความสำคัญกับคุณหมอยังไง "ยังติดต่อไม่ได้ค่ะ" ทำไมรู้สึกสงสารเพื่อนจังเลย เพราะถ้าเป็นตัวเองเห็นภาพนี้คงรับไม่ได้เหมือนกัน "เข้าไปคุยกันข้างในก่อนดีกว่าครับ" หมอพังคีเลยชวนญาดาให้เข้าไปคุยที่ห้องทำงานก่อน "ไม่ดีกว่าค่ะญาดามีงานต้องทำต่อ" "คุณมาแค่นี้เองหรือคร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม