ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 18
พวกมันรู้ได้ยังไงว่าเราทำงานที่นี่? เอาไงต่อดีจันทร์เจ้าขามองซ้ายมองขวาเพื่อหาทางหลบเลี่ยง
"เจ้าขาทำไมเธอไม่ไปรับรองแขก"
"คือฉันจะเข้าห้องน้ำฝากพี่หน่อยได้ไหมคะ"
"เดี๋ยวสิงานฉันก็มี.." ไม่ทันแล้วจันทร์เจ้าขาเดินไปทางห้องน้ำที่อยู่ด้านหลังของสถานบันเทิง แต่เธอยังไม่ได้ไปไหนไกลยังแอบมองอยู่แถวนั้นว่าพวกมันมาเที่ยวหรือมาหาเธอกันแน่ และไม่นานก็เห็นว่ารัชนกเดินไปต้อนรับคนพวกนั้น วันนี้รัชนกก็ได้รับผิดชอบห้องพิเศษเหมือนกัน
"พวกมันไม่ได้มาหาเราเหรอ?" ไม่นานฟ้าใส ตัวท็อปของร้านก็เดินเข้าไปในห้องกลุ่มคนพวกนั้น
แต่ถึงแม้มันไม่ได้มาหาตัวเราที่นี่ เราอยู่ที่นี่ก็ไม่ปลอดภัยแล้วสิ ดีไม่ดีวันนี้มันอาจจะเห็นเราก็ได้
ไม่นานจันทร์เจ้าขาก็กลับมาพร้อมแมสปิดจมูก ก่อนอื่นเธอต้องแก้ไขสถานการณ์นี้ให้ได้ก่อน
"เธอเป็นบ้าอะไรทำไมใส่แมสปิดใบหน้า" เดินผ่านคำแปลงก็ทักท้วง
"แอะๆ พอดีว
