ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 17
ขณะที่อยู่ในภวังค์ดวงตางามก็ค่อยๆ หลับลงช้าๆ เพราะอีกฝ่ายโน้มต่ำลงมา
"โอ๊ย" แต่พอเขาโน้มต่ำลงมาก็กัดเข้าตรงปลายจมูกของเธอ "เจ็บนะ คุณหมอทำอะไร" เธอรีบเช็ดจมูกตัวเองออกดีนะที่เขาไม่กัดแรงไม่งั้นมีหวังช้ำแน่
"เธอนั่นแหละทำอะไร ไปนอนโซฟา" จังหวะนั้นก็เกือบควบคุมสติตัวเองไม่ได้เลยกัดเข้าปลายจมูกของเธอ เพื่อให้เธอร้องเจ็บสติของเขาจะได้กลับคืนมา และมันก็ได้ผล
จันทร์เจ้าขาเลยต้องลุกไปนอนที่โซฟาตัวเดิม ขณะที่เดินไปเธอก็พยายามลืมเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นตอนที่เสื้อของเธอเปิดขออย่าให้เขามองทันแล้วกัน
ขาวขนาดนั้นจะมองไม่ทันได้ยังไง ตอนนี้หลับตาลงก็มีแต่ภาพนั้นวนเวียนอยู่ในหัว เขาต้องสะกดจิตตัวเองว่านั่นเป็นแค่ร่างกายของมนุษย์ เพราะร่างกายมนุษย์เขาเห็นอยู่ทุกวันอยู่แล้ว
ขณะที่ทำยังไงก็ไม่หลับพังคีเลยยกศีรษะขึ้นมองไปดูว่าเธอนอนหรือยัง พอมองไปก็เห็นว่าเธอนอนขดอยู่โซฟาเพราะไ
