ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 20
"ผมบอกให้คุณมาที่นี่หรือยัง"
"แต่เมื่อคืนนี้เราคุยกันแล้วนี่คะ"
"นั่นมันเป็นแค่การเล่นละคร คุณจะจริงจังกับมันไม่ได้"
"คุณหมอคะ ฉันกลับไปทำงานที่นั่นไม่ได้แล้ว เพราะไอ้เสี่ยนั่นมันรู้แล้ว.."
"เธอก็ไปทำงานที่อื่นสิ หน้าตาแบบเธอคงหางานได้ไม่ยาก"
"ใช่ค่ะหาไม่ยากแต่ เรื่องความปลอดภัยล่ะคะ"
"เธอคิดว่าอยู่ใกล้ฉันแล้วจะปลอดภัยงั้นหรือ ฉันไม่มีเวลาไปดูแลเธอหรอกนะ"
"คุณหมอไม่ต้องดูแลฉันหรอกค่ะ ขอแค่ให้ฉันทำงานอยู่ที่นี่ที่เหลือเดี๋ยวฉันจะจัดการเองค่ะ"
ที่เขาไม่อยากให้เธอมาทำงานใกล้ เพราะคิดว่าเดี๋ยวทุกอย่างมันก็จบลงแล้ว แต่ถ้าเธอยังทำงานอยู่ข้างกายแบบนี้มันก็คงไม่เป็นผลดีต่อเขา
ก๊อกๆ "คุณหมอคะคุณหมอน้ำหวานมาหาค่ะ"
"หมอน้ำหวานมาทำไม?" เขาแค่พึมพำเบาๆ แล้วก็บอกให้คุณหมอเข้ามาได้เลย "สวัสดีครับคุณหมอ"
"สวัสดีหมอพังคี"
"คุณหมอมาหาผมมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ"
ตอนที่
