บทที่ 21

2128 คำ

ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 21 เย็นของวันนั้น.. จันทร์เจ้าขาเห็นคุณหมอพังคีออกมาจากห้องทำงานเธอเลยลุกขึ้นมายืนเพื่อให้คุณหมอมองเห็น เพราะเขาบอกว่าคืนนี้ให้เตรียมตัวจะพาไปค้างที่บ้านแต่ก็ลืมถามว่าจะให้เธอไปเองหรือจะให้นั่งรถออกไปด้วยกัน เลยต้องเสนอหน้าให้คุณหมอเห็น พังคีออกมาจากห้องแล้วคุยกับคุณหมอท่านหนึ่งโดยหันหน้ามาทางที่เธอยืนอยู่ จันทร์เจ้าขาก็แอบมองดวงตาของเขาว่าจะเหลือบมองมาทางนี้ไหมและก็เห็นแว๊บหนึ่งที่เขามองมา แสดงว่าสิ่งที่เราทำได้ผลเพราะเขาเห็นแล้วว่าเธออยู่ตรงนี้ ..แต่พอคุยกับคุณหมอคนนั้นจบพังคีก็เดินออกไปเลย "อ้าว?" เห็นว่าเขาไม่เรียกให้ตามออกไปด้วยเธอเลยนั่งลงที่เดิม และตอนนี้เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็มองดูเธอแล้วว่าทำไมคุณหมอพังคีถึงไม่สนใจชวนเธอออกไปด้วย เพราะคุณหมอกำลังจะกลับบ้านแล้วนี่ ติ๊ก~ 'ออกมา' และจังหวะเดียวกันนั้นข้อความรายของจันทร์เจ้าขาก็โชว์ขึ้น

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม