ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 15
"แย่แล้ว" มองเข้าไปในบ้านเห็นว่าพี่ชายกำลังนั่งคุยกับพ่อและแม่อยู่ เขาเลยรีบคว้าแขนเธอแล้วพาถอยกลับออกมาตั้งหลักใหม่ก่อน
"อะไรอีกล่ะคะ"
"พี่เพทายก็อยู่ในนั้นด้วย"
"คุณหมอเพทายหรือคะ" เธอก็ไม่เห็นว่ามันแปลกอะไรเธอกับคุณหมอเพทายก็เคยคุยกันแล้ว แถมเธอก็บอกคุณหมอไปแล้วด้วยว่าเป็นอะไรกับเขา มันก็ไม่น่าจะมีอะไรแถมยังจะเนียนขึ้นด้วย
"ฉันบอกพี่ชายฉันว่าเธอเป็น 18 มงกุฎ" เขาไม่จำเป็นต้องแคร์ความรู้สึกของเธอเลยพูดไปตามจริง
"ห๊ะ!?" ไอ้หมอบ้าเอ้ย หาว่าเราเป็น 18 มงกุฎ ถึงว่าเห็นพี่ชายอยู่ข้างในถึงได้ตกใจขนาดนี้
"เธอเอาตัวรอดได้ไหม"
"คุณคิดว่าฉันเก่งขนาดนั้นเชียว" ถ้าสนิทกันหน่อยจะด่าว่าปากไม่ดีไปแล้วนะเนี่ย
"ฉันเชื่อใจเธอ"
"แล้วคุณจะให้ฉันทำให้พี่ชายคุณเห็นว่าเป็นเมียหรือเป็น 18 มงกุฎล่ะคะ"
"เมีย"
หางานยากมาให้เราทำอีกแล้วแบบนี้ต้องคิดค่าตัวสักหน่อย ..แต่พอคิดว่
