ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 53
"เจ้าขา" น้ำหวานเอื้อมมือไปจะจับมือของลูกสาว แต่จันทร์เจ้าขาก้าวถอยออกจนมือของแม่เอื้อมไม่ถึงเธอถึงได้หยุดถอย "ถ้าแม่ทำอะไรผิดต่อลูกแม่ขอโทษ"
"ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ถ้าฉันจะเก็บทุกคำพูดของคนอื่นมาใส่ใจฉันคงไม่โตมาถึงขนาดนี้หรอก"
แต่ละคำที่ลูกพูดมาสะเทือนใจแม่มาก ลูกของนางต้องพบเจอกับอะไรมากมาย ทั้งๆ ที่แกอายุแค่นี้เอง
"ใกล้ครบรอบวันที่พ่อเสียแล้ว แม่ว่าจะไปทำบุญที่วัดให้พ่อหนูจะไปด้วยไหม" นอกจากจะเก่งเรื่องผ่าตัดแล้วจิตวิทยาของหมอน้ำหวานก็ไม่ได้น้อยหน้าใครเลย และพอนางหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดก็เห็นแววตาเฉยชาอยู่เมื่อครู่เปลี่ยนไป
ได้ยินว่าใกล้ครบรอบวันตายของพ่อ ความรู้สึกเศร้ามันก็มาพร้อมกับความสงสัย ถึงว่าไม่เจอสามีของหมอน้ำหวาน ท่านเสียไปแล้วเหรอ
น้ำหวานก็ไม่อยากจะเล่นกับความรู้สึกของลูกสาวที่เพิ่งเจอหน้ากันหรอก แต่มันคือหนทางเดียวที่จะสามารถเปิดใจให้ลูกยอมร
