บทที่ 43
อุบัติเหตุ
ปืนรบพาปืนกันต์ไปเดินเล่นซื้อของเล่นที่ปืนกันต์อยากได้มากมายไม่ว่าราคาจะแพงแสนแพงแค่ไหนเขาก็ไม่คิดจะขัดใจลูกชายตัวเองเลย คงเหมือนตอนที่เขาตามใจใบบัวแหละมั้ง
“ด่าด๋าใจดี ปืนกันต์เคยขอมัมมี้ซื้อให้ตั้งหลายรอบแล้วมัมมี้บอกว่ามันแพงเกินไป”
“มัมมี้ไม่ได้ซื้อให้ไม่ได้แปลมัมมี้ใจร้ายนะ มัมมี้คงมีเหตุผลของมัมมี้ แต่ราคาของเล่นที่หนูอยากได้มันก็เกินตัวไปสำหรับเด็กจริงๆ แต่ด่าด๋าไม่อยากให้มองว่าเป็นเพียงแค่ของเล่นเป็นแค่โมเดล แต่ปืนกันต์ดูสิว่าโมเดลที่หนูซื้อมามันเป็นรุ่นลิมิเตดในอนาคตมันคือการลงทุนระยะยาวถ้าวันไหนหนูเบื่อก็เอาไปขายต่อได้ แต่ถ้าหนูชอบก็เก็บไว้เป็นของสะสมเข้าใจที่ด่าด๋าพูดไหม”
“เข้าใจครับ”
“หิวไหมเดินมาพักหนึ่งแล้ว”
“อยากกินน้ำร้านนั้น” นิ้วเล็กๆ ชี้ไปที่ร้านนำร้านหนึ่ง
เขาจับมือปืนกันต์เดินมาที่ร้านเพื่อสั่งเครื่องดื่มที่ปืนกันต์อยากได้
“เครื่องดื่มนี้ม
