พี่แทนไทก้าวเข้าไปใกล้พี่อินที่ล้มลง มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่แขน เสียงหายใจถี่รัวบ่งบอกถึงอารมณ์ที่เดือดจนยากจะควบคุม “พูดอีกทีดิ มึงพูดว่ายังไงนะ!” เสียงทุ้มต่ำลอดออกมาจากไรฟัน แววตาคมกริบจ้องพี่อินอย่างกับจะฉีกเนื้อเขาออกเป็นชิ้น ๆ “ไอ้…เหี้ยเอ๊ย มึงอีกแล้ววะ มายุ่งอะไรด้วย!” พี่อินตะโกน แต่เสียงมันสั่น ร่างพยายามยันขึ้นนั่ง ทั้งที่เลือดยังซึมออกจากมุมปาก ผลัวะ! หมัดที่สองกระแทกเข้าที่กรามเต็มแรง เสียงกระทบกระดูกดังจนฉันสะดุ้งสุดตัว พี่อินเซหัวแทบกระแทกพื้นอีกครั้ง คราวนี้คนรอบข้างเริ่มแตกตื่น มีเสียงซุบซิบดังขึ้นรอบตัว บางคนเริ่มหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายคลิป “พี่แทน! พอแล้ว!” เสียงแจมตะโกนลั่นพร้อมวิ่งเข้ามากอดแขนพี่แทนไทไว้ พยายามดึงเขาออก แต่ร่างสูงแทบไม่ขยับ ดวงตายังจ้องพี่อินเขม็งเหมือนสัตว์นักล่าที่พร้อมขย้ำเหยื่อ ฉันยืนตัวแข็ง ใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมา ความกลัวปนสับสนต

