“ใครใช้ให้เธอมายุ่งกับแปลงดอกไม้ของฉัน”
เสียงคำรามของคิลเลียนทำให้มัลลิกาที่กำลังบรรจงนำต้นกุหลาบแดงเสียบลงกับดินชะงัก และต้องรีบเงยหน้าขึ้นมอง
“มะลิแค่...”
เขาไม่สนใจคำอธิบายของหล่อน กระชากร่างของหล่อนให้ลุกขึ้นเผชิญหน้า
“จำไม่ได้หรือว่าหน้าที่ของเธอมีอย่างเดียว...”
และคำรามรดดวงหน้าของหล่อนด้วยคำพูดเลือดเย็น
“คือบนเตียง”
หยาดน้ำตาของคนฟังไหลทะลัก
“คุณคิลล์ฆ่ามะลิสิคะ ถ้าจะทำให้คุณคิลล์หายโกรธหายแค้น”
เขาขยุ้มต้นแขนของหล่อนหนักขึ้นแรงขึ้น จนหล่อนเจ็บหนึบ นัยน์ตาของเขาแม้จะน่ากลัวแต่วูบหนึ่งก็มีความปวดร้าวซ่อนอยู่
“การใช้ประโยชน์จากร่างกายของเธอมันน่าสนใจกว่าการฆ่าเป็นไหนๆ จริงไหม”
“คุณคิลล์ใจร้าย”
“แต่ก็ยังร้ายไม่เท่ากับเธอหรอกมัลลิกา เธอทิ้งฉันไป... ทั้งๆ ที่ฉันกำลังเจ็บ ทิ้งฉันไปทั้งๆ ที่เธอคือคนที่ฉันต้องการมากที่สุด”
คราวนี้ความเจ็บปวดเต็มนัยน์ตาสีเทา
“ไม่จริ
