“หนูเองค่ะ คุณคิลล์ให้หนูนำดอกไม้มาให้ค่ะ”
สิ่งที่ได้ยินทำให้คนฟังอย่างหล่อนแสนจะประหลาดใจ
ดอกไม้...? หล่อนคงหูฝาดไปแน่ๆ
มัลลิกายกมือป้ายน้ำตาทิ้งอีกครั้ง ก่อนจะขยับตัวก้าวลงเดินไปเปิดประตู และเมื่อบานประตูถูกเปิดกว้างออก ดอกกุหลาบสีขาวสะอาดจำนวนสิบกว่าดอกก็ถูกยื่นส่งมาให้ตรงหน้า พร้อมๆ กับรอยยิ้มกว้างของสาวใช้
“ดอกไม้สำหรับคุณมะลิค่ะ”
“สำหรับฉันหรือ?”
หล่อนมองดอกกุหลาบสีขาวตรงหน้าด้วยความมึนงง และหากเข้าใจไม่ผิดมันคือดอกกุหลาบขาวจากแปลงดอกไม้ของไอรีนนั่นเอง
“ใช่ค่ะ คุณคิลล์ไปตัดเองกับมือแต่เช้าเลยนะคะ แล้วสั่งให้หนูเอามาให้คุณมะลิค่ะ”
ยิ่งฟังก็ยิ่งสับสนและมึนงง จะเป็นไปได้ยังไงที่คิลเลียนจะเป็นคนลงมือตัดกุหลาบสีขาวที่เขาบอกว่าไอรีนรักนักรักหนามาให้ผู้หญิงไม่มีตัวตนเช่นหล่อน ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก
“คุณคิลล์สั่งมาจากร้านไหนจ๊ะ สวยดี”
“ไม่ได้สั่งมาจากไหนหรอก ก็อย่างที่หนูบอก คุณคิล
