นิ้วแกร่งเลื่อนต่ำไปที่หน้าขา ลวกไล้ผิวเนื้ออ่อนอย่างอำมหิต
“ว่าเธอคือมัลลิกา บารอฟ”
ดวงหน้างามส่ายน้อยๆ กำลังจะปฏิเสธ แต่นิ้วแกร่งก็แทรกลึกเข้าไปในกลีบสาว บี้คลึงจนสาวน้อยหวีดร้องออกมาเสียงดังลั่นด้วยความเสียวรัญจวน
“บอกสิ... ว่าเธอไม่ได้ชื่อมัลลิกา บารอฟ”
แรงกดและจังหวะคลึงของนิ้วแกร่งที่กำลังรุกรานอยู่ในร่องแคบหยาดเยิ้มทำให้มัลลิกากำลังจะขาดใจ หล่อนอยากปฏิเสธ แต่ความช่ำชองของเขาทำให้หล่อนไม่มีทางเลือก หญิงสาวบิดตัวสั่นระริก สะโพกแน่นหนั่นส่ายสะบัดไปกับผ้าปูเตียง สองมือกำแน่นด้วยแรงปรารถนา
“คุณคิลล์... อา... อ๊า...”
“มัลลิกา บารอฟ คือเธอ...”
“ค่ะ ค่ะ ฉันคือมัลลิกา บารอฟ คุณคิลล์ ได้โปรด... อย่าทรมานมะลิอีกเลย ได้โปรด...”
หญิงสาวดิ้นเร่าๆ ด้วยความซ่านกระสันในอารมณ์ เสียงหัวเราะของเขาไม่ได้ทำให้หล่อนมีสติมากขึ้นมาเลย คิลเลียนยิ้มพึงพอใจ ก้มลงดูดดึงเต้างามเข้าไปในปากอีกครั้ง ทั้งดูด
