“คุณคิลล์ขา... อา...”
แม้หล่อนจะสุขสมอย่างแรงกล้าไปแล้ว แต่เขาก็ยังคงถาโถมเข้าใส่ไม่หยุด ยังคงเดินหน้าระเบิดเกมสวาทเข้าใส่หล่อนอย่างดุดัน สะโพกเพรียวยังคงกระแทกลงมาหา เสียงคำรามยังคงดังก้องไม่หยุด เขาบดอัดเข้าใส่สะโพกที่ดีดเด้งขึ้นรับยาวนานเกินกว่าห้านาที จากนั้นก็เกร็งไปทั้งตัว
“ไม่ไหวแล้ว... มะลิ... ฉัน... อ๊ากกก...”
เขาสุขสมอย่างแรงกล้าในกายสาวของหล่อน หญิงสาวยิ้มด้วยความสุข ตอนนี้เขาจะจดจำหล่อนได้หรือไม่ก็ช่างประไร ขอแค่เพียงได้กอดเขา ได้ฝังตัวอยู่ในอ้อมแขนอุ่นร้อนที่โหยหามาแสนนานให้คลายคิดถึงก็พอ มือบางวางลงบนแผงอกกว้างที่รกไปด้วยเส้นขนแผ่วเบา เงยหน้ามองเขาด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความลุ่มหลง คาดหวังว่าเขาจะยิ้มให้ หรือไม่ก็รั้งหล่อนเข้าไปกอดแนบอกอย่างที่เคยทำ แต่ทุกอย่างกลับไม่ใช่
คิลเลียนขยับกายลุกขึ้นนั่งบนเตียง ก่อนจะกระโดดลงไปยืนกับพื้นในวินาทีต่อมา เขามองหล่อนด้วยสายตาที่
