ถึงแม้ว่าจิตใจจะมีแต่อะไรที่อกุศล แต่ดนุพลก็ยังพยายามที่จะข่มตา ทว่าการจะต้องนอนบนเตียงของคนที่หลงรัก มันไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลยสำหรับคนหื่น
ร่างสูงตัดสินใจพลิกตัวหนีจากเกวลินจนกลายเป็นว่าตอนนี้เราสองคนนอนหันหลังให้กัน แต่กลิ่นอายที่ฝังแน่นอยู่ในหมอนและผ้าห่มกลับยิ่งทำให้ไอ้นั่นของดนุพลมันตื่น จนสุดท้ายเขาก็ต้องกระตุกปมกางเกงที่ถูกมัดอยู่ออก และควักเจ้าสิ่งนั้นมาชักรูดระบายความอึดอัด
มือหนาขยับสาวไปแก่นกายตัวเองอย่างเชื่องช้า ขณะที่ฝังใบหน้าลงไปบนหมอนใบใหญ่ สันจมูกคมซุกไซ้ไปปลอกหมอนประหนึ่งว่ามันเป็นซอกคอของคนที่เขากำลังนอนหันหลังให้ พลางจินตนาการนึกย้อนไปถึงวันนั้นที่เรามีอะไรกัน
“อืม... น้องเกลขา...” ดนุพลถึงกับหลุดคำรามกระเส่า เมื่อภาพยามที่เขาตอกสะโพกโยกกายเข้าออกในร่องรักผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉาก ๆ
ความคับแน่นของน้องเกลที่ได้สัมผัสในวันนั้น ช่องเนื้ออุ่นนุ่มที่โอบรัดตัวตนของเขาอย่าง
