ดนุพลได้แต่ลอบถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หลังจากที่โทรไปบอกพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงของน้องเกลว่า ‘เธอปลอยภัยดี ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง’ เขาพยายามพูดให้ฝ่ายนั้นใจเย็น ๆ และให้เวลาน้องเกลในการคิดทบทวน เนื่องจากเรื่องนี้มันเป็นอะไรที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน
เขาบอกทั้งสองคนเอาไว้แล้ว ว่าระหว่างนี้ตัวเองจะดูแลเกวลินให้
แต่ด้วยความที่ท่านทั้งสองไม่เคยรู้จักเขามาก่อน พวกเขาจึงมีคำถามเกี่ยวกับตัวเขาอยู่ไม่น้อย ทั้งตอนที่อยู่ที่บ้านนั่นก็วุ่นวายกันเกินกว่าจะแนะนำตัวด้วย
ดนุพลเลยต้องมานั่งอธิบายเสียยกใหญ่ ว่าสรุปแล้วตัวเองเป็นใคร และเป็นอะไรกับน้องเกลกันแน่
แต่...ก็พอเข้าใจได้อยู่ละนะ เพราะพวกเขารักน้องเกลเหมือนลูกสาวแท้ ๆ เลยนี่นา จะมีหวงมีห่วงกันบ้างย่อมไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
เป็นเขานะ ถ้ามีลูกสาวน่ารัก ๆ แบบน้องเกล แล้วจู่ ๆ มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาบอกว่า ‘จะดูแลลูกสาวให้ วางใจได้’ เขาคงได้ถีบยอดหน้า
ไอ้
