บทที่ 30 เป็นแฟนกันนะ

1936 คำ

“อืม...” ดนุพลคำรามเสียงต่ำ เมื่อสาวน้อยที่เขานอนกอดเอวอยู่จนถึงเมื่อครู่ขยับขึ้นมาฝังใบหน้าที่ซอกคอของตน มือหนาที่ลูบไล้อยู่แถวช่วงเอวคอด เผลอออกแรงขยุ้มผิวกายนุ่มนิ่มขึ้นมาในบัดดล เมื่อริมฝีปากซุกซนขบเม้มลงบริเวณต้นคอราวกับกำลังท้าทายกัน เรียวลิ้นร้อนที่ถูกแลบออกมาไล้เลียตามลำคอ ทำเอาหนุ่มใหญ่ถึงกับกลืนน้ำลายด้วยความอดกลั้น กระทั่งริมฝีปากอิ่มประกบดูดที่ลูกกระเดือกเขาซ้ำ ๆ คนที่รู้ตัวว่าใกล้จะหมดความอดทนเต็มที จึงต้องออกปากเตือนขึ้นมา “พอแล้วค่ะคนเก่ง มากกว่านี้พี่จะทนไม่ไหวแล้วนะ” ดนุพลว่า ก่อนจะจัดการพลิกตัวเด็กสาวที่นอนเกยอกตนให้ลงไปนอนราบที่ข้างลำตัว ส่วนตัวเองก็ยืดตัวขึ้นมานอนเท้าคางมองคนที่เอาแต่จ้องเขาตาแป๋ว พูดแบบไม่อายเลย ตอนนี้ไอ้นั่นของเขามันแข็งพร้อมรบแล้ว... แต่ดนุพลก็กำลังพยายามหักห้ามใจตัวเองไม่ให้ทำอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้ เพราะไม่อยากเอาเปรียบคนตรงหน้า แต่ถ้าน้องเก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม