บทที่ 61
คาร์โลสพาหญิงสาวมาที่โรงแรมหรูใจกลางเมืองเชียงรายที่ตัวเองเปิดห้องพักเอาไว้ กัญญิกาเดินตามไปด้วยท่าทางไม่ต่างจากมนุษย์ที่ไร้วิญญาณ
“นั่งก่อนสิ... กาแฟไหม...?”
เมื่อเขาปิดประตูห้องเรียบร้อยก็เดินเข้ามาหาหล่อนที่ยืนเคว้งอยู่กลางห้องขนาดใหญ่ เตียงนอนสีชมพูขนาดคิงส์ไซตั้งอยู่ริมหน้าต่างพอดี วิวด้านนอกคือภูเขาเขียวขจีน่ามอง
หล่อนคงจะมีความสุขเต็มเปี่ยม หากสถานการณ์ระหว่างตัวเองกับคาร์โลสไม่ตึงเครียดขนาดนี้.
“ไม่ค่ะ...ขอบคุณ... ฉันต้องการให้คุณพูดธุระของคุณมา ฉันจะได้กลับ”
หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา ตัวที่ห่างไกลจากเตียงนอนมากที่สุด เพราะยิ่งมองมัน ภาพที่เขาและหล่อนเคยมีร่วมกันก็ยิ่งชัดเจน และนั่นก็ยิ่งจะทำให้หัวใจของหล่อนอ่อนแอมากกว่าเดิม
หล่อนต้องเข้มแข็ง... คาร์โลสเจ้าเล่ห์และไม่มีหัวใจ ดังนั้นเขาต้องมีแผนการอะไรซ่อนอยู่ในการพูดคุยนี้อย่างแน่นอน
“ทำไมถึงรีบกลับล่ะ... เกลี
