บทที่ 62
“ก็ใช่น่ะสิ... ฉันจำได้ก่อนที่เราจะ... นอนด้วยกัน คุณบอกแบบนั้น... คุณบอกว่าฉันก็แค่อีตัวที่คุณอยากได้มานอนด้วย... เบื่อเมื่อไหร่ก็จะเขี่ยทิ้ง...”
“มองตาผมสิญิกา... มองมันให้ดีๆนะ... และตั้งใจฟังผมพูด...”
สรรพนามในการแทนตัวที่เขาใช้เปลี่ยนไปในทันที มันฟังดูแล้วให้ความรู้สึกถึงการให้เกียรติและคุ้นเคยมากกว่าเก่ายิ่งนัก
กัญญิกาค่อยๆ ช้อนตาขึ้นมองนัยน์ตาคมกล้าสีน้ำเงินเข้มที่ตอนนี้ระยิบพริบไหวแปลกๆ และก็รู้สึกหัวใจอุ่นวาบขึ้นมาทันที เมื่อได้เห็นถึงความอ่อนโยนในตาคู่นั้น
“ชีวิตของผม... ผู้หญิงคือส่วนเกินเมื่อไม่ได้อยู่บนเตียง เซ็กซ์ก็แค่การปลดปล่อยทางธรรมชาติเท่านั้น... สมองของผมไม่เคยมีคำว่าผู้หญิงมาเกี่ยวข้อง มันมีแค่คำว่างาน และก็งานเท่านั้น... ดังนั้นแค่คืนเดียวกับเซ็กซ์สุดเหวี่ยงมันก็เกินพอแล้วสำหรับผม...”
ชายหนุ่มถอนใจออกมาแรงๆ คล้ายกับกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่าง เพราะหล่
