ทุกคนลุกขึ้นเก็บของ เตรียมออกจากห้องเรียนไปพักกินข้าว จีโน่ กาย และบัวเดินนำออกไปก่อน เสียงคุยกันดังลอยมาตามทาง แต่ก็ไม่ได้ห่างกันมากนัก วีนัสยังง่วนกับการเก็บสมุดและปากกาอยู่ วิศวะเลยยืนรออยู่ข้าง ๆ อย่างไม่เร่งรีบ พอเธอสะพายกระเป๋าเสร็จ ทั้งคู่ก็เดินตามออกมาทีหลัง ระหว่างเดินออกจากห้อง วีนัสเร่งฝีเท้าเล็กน้อย ตั้งใจจะตามเพื่อนอีกสามคนให้ทัน ทว่า… แรงกระชากที่แขนก็มาดึงเธอไว้กะทันหัน ยังไม่ทันได้เอ่ยปากถาม ร่างของวีนัสก็ถูกวิศวะดึงเบี่ยงเข้าไปอีกทาง ก่อนที่ประตูห้องเรียนซึ่งกำลังจะเดินผ่านจะถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว ปัง! ประตูปิดลง เสียงล็อกดัง แกร๊ก ก้องไปทั่วห้อง ภายในเงียบสนิท ไฟดับมืด ไม่มีใครอยู่ เหมือนเป็นห้องเรียนที่ไม่ได้ใช้งาน “อะไรเนี่ย…” วีนัสเอ่ยเสียงแผ่ว ปนงง เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย พยายามเพ่งมองคนตรงหน้า แต่ในห้องที่ไฟดับสนิทนั้น เธอเห็นได้แค่เงาร่างสูงลาง ๆ เท่านั้น “

