วิศวะและวีนัสเดินเข้ามาในโรงอาหารที่เพื่อน ๆ นั่งรออยู่ก่อนแล้ว
เสียงจีโน่ดังขึ้นทันทีที่เห็นทั้งคู่
“ไปไหนมาวะ กูเดินกลับไปที่ห้องก็ไม่เจอ”
วีนัสที่ยังหน้าแดงนิด ๆ จากเหตุการณ์ก่อนหน้าในห้องเรียน แทบไม่กล้ามองหน้าใคร
แต่ยังไม่ทันพูด วิศวะก็ตอบแทนเสียงเรียบ
“เข้าห้องน้ำ”
“ห้องน้ำคิวเยอะหรอวีนัส ไปนานเชียว” บัวถามอย่างสงสัย
“อะ…อืม ใช่ คนเยอะมาก” วีนัสตอบพลางเสหลบตา กัดริมฝีปากตัวเองนิด ๆ เพราะรู้ว่าพูดโกหก
“กูไม่รู้พวกมึงจะกินอะไร เลยสั่งกะเพราหมูให้ก่อนละกัน ง่ายดี” กายพูดพลางดันจานข้าวมาตรงหน้าทั้งคู่
“อ่อ…ขอบใจนะกาย” วีนัสตอบพร้อมยิ้มบาง ๆ ก่อนจะรีบก้มหน้ากินเพื่อหลบสายตาเพื่อน ๆ
ส่วนวิศวะก็แอบหัวเราะในลำคอเบา ๆ เหมือนยังขำกับท่าทางเขินของวีนัสไม่หาย
——
ตกเย็น…
ภายในรถเงียบกว่าปกติ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์เบา ๆ กับไฟถนนที่ไหลผ่านกระจกเป็นเส้นยาว
วิศวะนั่งอยู่หลังพวงมาลัย สา
