“ได้แล้วทิ้ง”

เสียงคุยกันของผู้ชายสามคนดังลอดเข้ามาในความเงียบของห้อง ถึงแม้วีนัสจะหลบอยู่ในห้องน้ำ แต่ทุกคำ…มันชัดเจนจนเหมือนมายืนพูดใส่หน้า “แล้วพี่คนนั้นที่มึงเคยบอกว่าเขาเหมือนมาจีบ ยังไงต่อว่ะ?” เสียงภูผาทะลุเข้ามา “อ่อ พี่เจ้าฟ้าอ่ะนะ” วิศวะตอบเสียงเรียบ ๆ วีนัสที่ยืนซ่อนอยู่หลังประตูถึงกับชะงัก ลมหายใจสะดุดทันที “เออๆ พี่เจ้าฟ้านั่นแหละ มึงเคยเล่าให้ฟังนี่ กูลืมไปเลย สรุปเขามาจีบมึงจริงป่ะ?” อาทิตย์ถามซ้ำ “ก็จีบ กูก็คุย ๆ กันอยู่” เพียงประโยคนั้น…เหมือนมีอะไรหนัก ๆ ทับลงบนอกวีนัสเลยทันที “ถามจริง!” เสียงสองคนประสานกันอย่างดีใจ เหมือนเป็นเรื่องน่ายินดีนัก “เชี่ยยย โครตดี พอมีคนมาจีบก็ดันได้ตัวซีเคร็ทเลย!” ภูผาหัวเราะร่า “ดีละ กูจะได้สบายใจ… อย่างน้อยมึงก็ไม่ได้คิดจะกลับไปคบกับวีนัส” อาทิตย์เสริมด้วยน้ำเสียงสบายใจ ตามด้วยเสียงหัวเราะในลำคอของวิศวะที่ดังชัด… “กูไม่กลับไปหรอก พวกมึงก็รู้ว