“คุณลุงมีธุระอะไรอีกไหมคะ” คำถามใสๆ แต่เจตนาไม่ใสเอาเสียเลย ทำให้เฟิ่งหวงชะงักไปเสี้ยววินาที
“คุณลุง?” เขาทวนเสียงต่ำ
“ก็คุณแก่แล้ว เรียกลุงก็ไม่ผิดนี่คะ” พรพระจันทร์พูดหน้าตาเฉย ก่อนจะเอียงคอทำหน้าล้อเลียนอย่างจงใจเส้นเลือดขมับของคนถูกเรียกว่าลุงเต้นตุบๆ ควันแทบพุ่งออกหู
“พรพระจันทร์ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นของเธอ” เขากัดฟันพูด ความอดทนใกล้ถึงขีดจำกัด
“แต่งตัวก็เชยใส่สูททั้งวัน คุณไม่เบื่อชีวิตตัวเองหรือไงคะ แล้วไหนจะชอบลากผู้หญิงขึ้นเตียงอีกมันดูน่าเบื่อมาก” หญิงสาวยักไหล่ไม่สะทกสะท้าน การใช้ชีวิตของเธอกับเขาแตกต่างกันมาก
“ไม่ต้องมาสอนฉัน อย่าเข้ามาที่นี่อีก” เขาสวนกลับทันควัน ก่อนจะจ้องเธอเขม็ง
“แต่คุณน้าอนุญาตแล้วนะคะ หนูจ๋าจะทำ” หญิงสาวยกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปาก
ประโยคสั้นๆ นั้นเหมือนตบหน้าเขาฉาดใหญ่ ชายหนุ่มกำหมัดแน่น เขาเพิ่งรู้ตัวว่าผู้หญิงตัวเล็กตรงหน้าไม่ได้อ่อนแออย่างที่คิ
