CHAPTER 10 ไม่เข้าใจตัวเอง

1351 คำ

อาหารหลากหลายถูกจัดวางเรียงรายเต็มโต๊ะ กลิ่นหอมยั่วยวนจนพรพระจันทร์ตาโต มือเล็กกำลังจะคว้าน่องไก่ชิ้นโตเข้าปากอย่างไม่เกรงใจใคร “กินข้าวไม่เรียกเจ้าของบ้านหรือไง” เสียงทุ้มดังขึ้นกะทันหัน ทำให้เธอชะงัก ก่อนจะเหลือบตามองเฟิ่งหวงที่เดินมานั่งลงข้างๆ อย่างถือวิสาสะ “เป็นผีหรือไงต้องให้เรียกถึงจะโผล่มา” เธอสวนกลับทันควันแววตาแปลกใจไม่น้อย ในใจอดคิดไม่ได้ไม่ไปอยู่กับนางแบบนมโตที่ควงออกไปเมื่อกี้แล้วหรือไง “ปากดีนะ” เฟิ่งหวงเลิกคิ้ว “อยากกินก็หยิบๆ ไปสิคะ” หญิงสาวไม่สนใจอีกต่อไปกัดน่องไก่คำโตอย่างเต็มแรง น้ำมันเยิ้มจนขอบปากเลอะเทอะไปหมด ชายหนุ่มมองภาพตรงหน้าอย่างเอือมระอา ตั้งแต่ท่าทางไม่สำรวม ไปจนถึงเสียงเคี้ยวที่ไม่เกรงใจ “ไม่มีมารยาทเลยจริงๆ” “อร่อยจะตาย ทำเป็นเรื่องมาก” เธอเงยหน้ามองเขาทั้งที่ปากยังเต็ม ชายหนุ่มถอนหายใจ แต่สายตากลับหยุดอยู่ที่ใบหน้าซื่อๆ นั้นนานกว่าที่ควรจะเป็น แปลกด

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม