“ปอร์เช่หมายความว่ายังไง หลานกับอันนา
ความจริงหรือล้อเล่น ”
ตอนนี้รอบโต๊ะไม่มีความครึกครื้น มีแต่คนเงียบรอฟัง หรือความจริงแล้วเขาเห็นฉันเป็นตัวตลก
พาฉันมาเชือด เขายังเด็กมากจริงๆ เด็กจนไม่รู้ว่าอะไรควรไม่ควร
“ทุกคนคะ คือปอร์เช่กับอันนาเราสองคนไม่ /เราสองคนเป็นแฟนกัน ผมไม่ได้ล้อเล่นขอโทษนะครับคุณหญิงสุนารี และก็ริสาด้วย
ผมไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง และก็ทุกคน คุณย่า คุณยาย และก็พ่อกับแม่ด้วยนะครับ แต่เราพึ่งคบกันเลยยังไม่ได้บอกใคร ผมเลยถือโอกาสนี้บอกทุกคนเลยนะครับ ”
เขาพูดจริงจังเป็นครั้งที่3แล้วนะ เอาไงต่อละทีนี้
ปอร์เช่จับมือฉันแน่น ไม่กล้าเชื่อเรื่องที่เขากำลังพูด
“เรื่องจริงเหรออันนา ”
พิพิมมองหน้าฉันแล้วถามขึ้น ฉันจะตอบเพื่อนว่ายังไง
“พิพิม เดี๋ยวเราค่อยคุยกันได้มั้ย ”
เพื่อนฉันพยักหน้ารับ ฉันจึงรีบหันกลับมามองหน้าปอร์เช่ ถ้าเขาอยากให้ฉันเป็นไม้กันหมาให้จริงๆ ฉันก็จะยอม ตอบแทน
