บทที่ 106 ผู้ที่มีสิทธิ์เรียกนางด้วยนามนั้นมีเพียงข้า

1186 คำ

หลังจากที่มั่นใจแล้วถึงตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่าย ทั้งห้าคนจึงไม่รอช้าเลยที่จะก้าวเข้าไปใกล้กับสตรีตรงหน้า ชิงหลงแกล้งกระแอมไอเล็กน้อยเพื่อรักษามาดขรึมเอาไว้อย่างก่อนหน้า แต่กระนั้นกลับลอบยิ้มยามที่มองดูสีหน้าที่เปลี่ยนไปมาแทบจะตลอดเวลาของอีกฝ่าย “แล้วเหตุใดถึงต้องปิดบังด้วย? หากไม่มีเรื่องนี้เกิดขึ้น ชาตินี้ข้าจะได้รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของ ‘ภรรยา’ ข้าหรือไม่?” เทพมังกรครามแกล้งถามเสียงดุพลางจ้องสังเกตว่านางจะรู้สึกถึงสิ่งที่เขาพูดหยอดไปในประโยคหรือไม่ ทว่าคนที่ซื่อบื้อจากจิตวิญญาณอย่างอันฉีกลับไม่ได้รู้สึกถึงคำพูดนั้นแต่อย่างใด จึงทำเพียงแต่เงยหน้าตอบกลับไปด้วยความรู้สึกจากใจเท่านั้น “ข้าไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังนะเจ้าคะ ข้าเพียงแต่คิดว่าเรื่องแบบนี้ถึงพูดไปก็คงไม่มีใครเชื่อ ข้าก็เลย...” อันฉีพูดอึกอัก เมื่อไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรให้พวกเขาเชื่อในสิ่งที่ตนพูด ทว่าเมื่อมาลองคิดถึงสิ่งที่พว

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม