มีเพียงความเงียบงันที่คั่นกลางระหว่างทุกคน เมื่อจู่ ๆ หวงหลงก็พูดขึ้นเสียงขึ้นมา และเพราะทุกสายตาจับจ้องไปยังผู้พูดคล้ายกับมีคำถาม เทพมังกรทองที่เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอทำอะไรลงไป จึงรีบกระแอมไอกลบเกลื่อนอาการของตนเองอย่างรวดเร็ว
“อะแฮ่ม! ข้าหมายถึง... ตอนนี้เจ้าก็เหมือนได้เกิดใหม่ในร่างของ
ฉีเหวินแล้ว พวกเขาก็ควรเรียกเจ้าด้วยนามนั้นมากกว่า
อีกอย่าง การเรียกเจ้าด้วยชื่อนั้นต่อหน้าคนอื่นอาจจะทำให้มีคำถามตามมาก็เป็นได้ ข้าไม่อยากให้เสี่ยวฉีของข้าต้องมาวุ่นวายเพราะเรื่องนี้”
แน่นอนว่าสำหรับสี่สัตว์เทพและเฟยหลงแล้ว เหตุผลที่ว่ามันฟังไม่ขึ้นเลยสักนิด พวกเขาไม่ได้โง่เง่าถึงขนาดที่จะไปเรียกนางด้วยชื่อนี้ต่อคนอื่นเสียหน่อย เรื่องที่ทำไปแล้วอาจจะทำให้สตรีผู้เป็นที่รักอาจจะเดือดร้อนเช่นนั้น พวกเขาจะไปกล้าทำได้อย่างไร
ทางด้านของอันฉี แม้จะไม่สนใจเท่าไหร่ว่าใครจะเรียกตนด้วยชื่อไหน แต่พอคิดว่าหากความแต
