ทว่าคำว่า ‘ครู่เดียว’ นั้นกลับไม่เป็นความจริง เพราะกว่าที่ฉีเหวินจะได้มาพบกับพี่ชายคนโตของตัวเอง ก็เป็นช่วงอาหารเที่ยงเสียแล้ว...
“เฟยหลง ข้าบอกว่าหากเสี่ยวฉีมาถึงแล้วให้พานางไปพบข้าที่ห้องทำงานมิใช่หรือ?” เทพมังกรว่าพลางขมวดคิ้วมุ่น เมื่อหันไปเห็นว่าน้องสาวสุดรักสุดหวงกำลังยิ้มระรื่นพร้อมกับขนมในมือทั้งสองข้าง
ฉีเหวินที่เห็นพี่ชายมองมาด้วยสายตาติดดุจึงเร่งยัดขนมที่กำลังถือเข้าไปในปาก ก่อนจะรีบกุลีกุจอวิ่งเข้ามาหาหวงหลงด้วยรอยยิ้มแสนหวาน และเอื้อมมือไปกอดแขนอ้อนอีกฝ่ายอย่างรู้งานในทันที
“น้องเพิ่งกลับมาถึงได้ไม่นานเองเจ้าค่ะ ที่จริงตอนแรกข้าตั้งใจว่าจะไปหาพี่ใหญ่เป็นคนแรกเลยนะเจ้าคะ แต่บังเอิญเจอกับท่านพี่เฟยหลงเข้าก่อน แถมน้องก็หิวพอดีอีกต่างหาก ก็เลย...”
สายตาที่ช้อนมองขึ้นมาของคนตัวเล็ก ทำเอาหวงหลงอดที่จะเอ็นดูไม่ได้ จากที่คิดจะตัดพ้อน้อยใจคนที่ปล่อยให้เขาคิดถึงมาหลายวัน เทพมังกรผู้
