ทันทีที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ฉีเหวินก็ได้พบกับสถานการณ์อันแปลกประหลาด หญิงสาวยกมือขึ้นขยี้ตาราวกับไม่เชื่อสายตา เมื่อเห็นว่าพี่ชาย
บุญธรรมทั้งสองกำลังนั่งเฝ้านางอยู่ข้างเตียง
“พี่ใหญ่? ท่านพี่เฟยหลง? ทำไมพวกท่านถึงได้...?” เสียงหวานขาดห้วงไปก่อนที่จะพูดได้จบประโยค เมื่อรู้สึกได้การเคลื่อนไหวจากทางด้านหลัง กระทั่งหันไปพบกับจูเชว่ที่ลุกขึ้นมานั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับ นางก็ยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่
“หลับสบายดีหรือไม่?” เพราะอีกสองคนกำลังอยู่ในอารมณ์ที่ไม่ดีเท่าไหร่ จึงมีเพียงเฟยหลงคนเดียวที่เอ่ยทักทายคนที่เพิ่งตื่นพร้อมรอยยิ้มละไมเหมือนอย่างทุกวัน แม้ใจจริงเขาจะขัดตานักกับการที่มีบุรุษอื่นนั่งอยู่บนเตียงหลังเดียวกัน แต่กระนั้นเขาก็ยังสามารถทำเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้อย่างแนบเนียน
“จะ เจ้าค่ะ... ว่าแต่ทำไมพวกท่านพี่ถึงมาที่นี่ได้เล่า? ไม่ใช่ว่าข้าเพิ่งมาแดนทิศใต้เมื่อวานนี้หรือเจ้าคะ?”
“ข้าก็มาทวงค
