“กรี๊ด!!!!!”
ฉีเหวินกรีดร้องจนสุดเสียง ขณะที่ดวงตาปิดแน่นด้วยหวาดหวั่น ความรู้สึกราวกับกำลังจะตกจากที่สูงซึ่งตนสัมผัสได้นั้น ทำให้หญิงสาวไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะตวัดขากระโดดกอดคนที่ทำเพียงโอบเอวตนเองไว้อย่างแนบแน่นชนิดที่ไม่กลัวเลยว่าอีกฝ่ายจะหายใจไม่ออก
กลับกันถ้าเขากล้าปล่อยนางในตอนนี้ละก็! ฉีเหวินสาบานได้เลยว่าต่อให้เป็นวิญญาณ นางก็จะกลับมาหลอกหลอนจนเจ้าไก่บ้านี้ขนร่วงทั้งตัวให้จงได้!
“ยายบ้า! เจ้าจะร้องอะไรขนาดนั้น!? ข้าหูดับไปหมดแล้วนะ!” จูเชว่ได้แต่หันมาโวยวายกับคนที่ตนต้องอุ้มไว้อย่างเสียไม่ได้ ทันทีสองเท้าแตะลงยังที่หมายปลายทาง
ที่จริงเขาไม่ได้ตั้งใจจะตะโกนใส่นาง แต่เพราะเสียงเมื่อครู่มันดังเกินระดับการได้ยินของเขาไปมาก จนตอนนี้จูเชว่ไม่รู้แล้วว่า สรุปเป็นเขาหรือนางกันแน่ที่กำลังเสียงดัง
“นี่เจ้าคิดจะฆ่ากันหรือไงเนี่ย!? เจ้าหัวหงอนไก่นิสัยเสีย!”
มือเรียวฟาดเข้าบนอกเสื้อของค
