บทที่ 39 เจ้าโจรลักพาตัว

1280 คำ

จูเชว่ลอบมองไปยังร่างบอบบางหญิงสาวที่นั่งเล่นอยู่ในศาลากลางน้ำนั่นด้วยความไม่พอใจ ขณะที่พินิจพิจารณาสายตาของบุรุษทั้งสามซึ่งวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ ตัวนางอย่างจับสังเกต เขาสงสัยจริง ๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างฉีเหวินและไป่หูกันแน่ เพราะหลังจากกลับมาจากดินแดนตะวันตก จู่ ๆ ทั้งคู่ก็สนิทกันมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เดิมทีแม่นั่นก็ไม่ใช่ว่าจะสนทนากับไป่หูมากนัก แล้วสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองคนนั้นเปลี่ยนแปลงไปมันคืออะไรกัน? วิหคหนุ่มได้แต่ตั้งคำถามนั้นกับตัวเองพลางจ้องไปยังกลุ่มคนในศาลานั่นด้วยความขัดใจ ที่ผ่านมาฉีเหวินก็มักจะทำตัวติดกับเสวียนอู่ตลอดจนแทบจะไม่มีตอนไหนอยู่คนเดียวอยู่แล้ว ตอนนี้ยังจะมีไป่หูเพิ่มขึ้นมาอีก! ไหนจะเฟยหลงที่ขยันแวะเวียนมาอยู่แทบจะตลอด กับหวงหลงที่นางต้องไปหาทุกช่วงบ่าย ....แล้วแบบนี้เวลาของข้ามันไปอยู่ตรงไหนกันล่ะ!!! ชายหนุ่มทำหน้าบูดบึ้งทันทีเมื่อคิดถึงข้อเท็

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม