ตกลงเธอจะเอายังไงกันแน่ เพราะการกระทำและคำพูดเหมือนมันสวนทางกัน ถ้าเธออยากให้เขารับผิดชอบเด็กคนนี้จริง ทำไมเวลาเด็กจะเข้าหาเขาที่ไร เธอมีท่าทางที่แปลกเหมือนไม่อยากให้ใกล้
ญาณินพยายามจะไม่สบตาเขา เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะอ่านแววตาเธอออก มือเรียวโอบกอดลูกไว้แน่นไม่ให้เด็กหันไปหาพ่อได้
เพียงไม่นานเทวินก็หลับไปพร้อมกับพ่อ เพราะศิลาไม่ได้นอนมาทั้งคืน แต่คนที่หลับไม่ลงก็คือแม่ หัวใจเต้นแรงขนาดนี้หลับลงก็ไม่ใช่คนแล้วล่ะ หญิงสาวนอนมองใบหน้าที่เธอคิดถึงมาตลอดระยะเวลาหลายปี ใบหน้าเขายังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่แววตานั้นเปลี่ยนไปมาก ไม่สิ..ตอนที่เขาจากไปก็มีแววตาแบบนี้ที่มองเธอ
อึก อึก เสียงสะอื้นดังออกมาเล็กน้อย หญิงสาวรีบปิดปากตัวเองไว้เพื่อไม่ให้มันเล็ดลอดออกมาได้
เขาจะรู้ไหมว่าพ่อของเขาทำอะไรกับชีวิตเธอบ้าง แต่เขาคงไม่รู้หรอก เพราะภาพที่เห็นก่อนจากกันมันไม่น่าจดจำเลย
แกร็ก.. เสียงประตูห้องค่อยๆ เ
