แสงแดดยามเช้าทอดผ่านม่านโปร่ง บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบจนได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนที่นอนอยู่บนโซฟา
อลิสขยับตัวเบา ๆ ผ้าห่มผืนใหญ่ที่คลุมไหล่ยังอุ่นจากอ้อมแขนใครบางคนเมื่อคืน เธอลืมตาขึ้นช้า ๆ แล้วก็พบว่า…ธามยังคงหลับอยู่
อลิสมองใบหน้าของเขานิ่ง ๆ สายตาเขาเวลาหลับ…กลับดูอ่อนโยน และไม่มีผนังใดปิดบังไว้เลย
เธอถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้น เดินเข้าไปในครัวอย่างเงียบ ๆ เพื่อเตรียมน้ำอุ่น
เสียงขยับเบา ๆ ทำให้ธามลืมตาขึ้นตาม ก่อนจะพบว่าอลิสหันมายิ้มให้
“เช้าแล้ว…คุณหลับสนิทเลยนะคะ”
“อืม” เขายิ้มมุมปาก
“แล้วคุณล่ะ..หลับสนิทไหม” สนิทค่ะ...เธอตอบเบา ๆ ขณะยื่นแก้วน้ำอุ่นให้
หลับสนิทเพราะเมื่อคืนคุณเสียพลังงานไปเยอะ ธามแซวเธอ อลิสมองค้อนไปลูกใหญ่
เขาดึงเธอเข้ามากอด ก้มลงจูบหน้าผากเธอเบา ๆ แล้วกระซิบช้า ๆ
“สำหรับคุณ…ต้องเจอแบบเมื่อคืนถึงจะหายซ่าส์”
อลิสทุบหน้าอกแกร่งของเขาอีกนึง
