เปลี่ยนตัวคู่เต้นรำ

ตั้งแต่นั้นอินทัชก็ไม่ได้พบพรรณวดีอีกเป็นเวลาเกือบสองเดือน แม้ว่าเขาจะไปไร่อิงดาวเกือบทุกวัน “หนานอิน คุณพรรณวดีอยู่ไหม” อินทัชถามคนดูแลบ้านของเธอ “แม่นายไม่อยู่ครับ ได้ยินว่าไปกรุงเทพฯ” หนานอินตอบซื่อๆ อินทัชพยักหน้ารับทราบ คืนนี้เขามีงานเลี้ยงประชุมสามัญประจำปีสมาคมผู้ปลูกกาแฟที่ต้องไปร่วม อาจจะมีเบาะแสสำคัญเกี่ยวกับงานที่เขาตามเรื่องอยู่ เขาออกจากไร่อิงดาวกลับมาที่พักของตนเอง เริ่มอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดสูท ที่ไม่ได้หยิบมาใช้นานแล้ว ก่อนออกจากบ้านเขาโหลดภาพที่ได้จากกล้องที่เขาแอบติดที่หน้ารถของอารยา วันที่หล่อนมาหาเขาที่ไร่อิงดาว ภาพที่ได้ทำให้เขาพอใจพอสมควร และรอดูว่าหลังจากคืนนี้ อาจจะได้หลักฐานเพิ่มจนสามารถจบงานได้ เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาผ่อนลมหายใจออกมาอย่างที่บอกไม่ถูกว่าดีใจหรือโล่งใจ เขาอยู่ที่นี่ในฐานะผู้จัดการไร่ของไรวินท์มาสองปีแล้วนั่นคือสิ่งที่ทุกคนรับรู้ แต่ความเป็นจริงที่เขาและไรวินท์รู้คือ เขาเป็นสายสืบมาหาข่าวเกี่ยวกับคดีค้ายาเสพติดข้ามชายแดน ซึ่งสายระบุว่าพ่อเลี้ยงพรเทพมีส่วนเกี่ยวข้อง เขาจึงถูกส่งมาที่นี่โดยการประสานงานจาก ตฤน หัวหน้าชุดปฏิบัติงานเพื่อนของไรวินท์ที่ขอความร่วมมือจากเพื่อนสนิท ให้ช่วยสนับสนุนการทำงานของส่วนราชการ อินทัชเตรียมอาวุธติดตัวสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อนอก พร้อมกับตรวจดูกล้องและเครื่องแอบฟังว่าเรียบร้อยดีรึเปล่า ก่อนจะก้าวออกจากที่พัก เดินทางไปยังสถานที่จัดงาน พรรณวดีมองคนในกระจกเงาใบใหญ่อย่างพอใจ เธออยู่ที่บ้านพักในตัวเมืองเชียงใหม่ หลังจากเพิ่งกลับมาจากกรุงเทพฯ เพราะไรวินท์โทรตามเธอให้มาร่วมงานเลี้ยงของสมาคมฯ คืนนี้เธอสวมชุดราตรีเกาะอกของแบรนด์ดัง เป็นชุดราตรียาวสีเนื้อแนบเนื้อส่งให้เห็นรูปร่างเพรียวอกเป็นอก เอวเป็นเอว รับกับสะโพกผาย ปล่อยผมยาวถึงเอวสีน้ำตาลที่ถูกดัดเป็นลอนใหญ่ ผ่าชายกระโปรงสูงเหนือเข่าถึง 6 นิ้ว สวมรองเท้าส้นสูงสีเดียวกับชุด เธอมองเวลาก่อนจะออกจากบ้าน “ไปส่งฉันที่งานแล้วคุณกลับได้เลย ฉันจะกลับกับพี่วินท์” เธอสั่งคนขับรถ ################## เมื่ออินทัชไปถึงงาน พบว่าไรวินท์และชลิดามาถึงแล้ว โดยมีพ่อเลี้ยงพรเทพ เป้าหมายของเขาร่วมโต๊ะอยู่ ชายหนุ่มเลือกนั่งตรงข้ามพรเทพ ซึ่งติดกับที่นั่งของพรรณวดี ในขณะนั้นพรรณวดีและชลิดาไปเข้าห้องน้ำ เมื่อสองสาวเดินกลับมายังโต๊ะเขาเห็นว่าพรรณวดีชะงักนิดหนึ่งเมื่อเห็นเขานั่งอยู่ด้วย และเขาก็ชะงักเหมือนกัน เมื่อเห็นการแต่งตัวของเธอ '..แม่เจ้า.มาร่วมงานเลี้ยงหรือมาล่อตะเข้...' เขาคิดในใจ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรกับหญิงสาว และเธอเองก็ไม่ทักทายเขาเช่นกัน "คุณอินทัชมาตั้งแต่ตอนไหนคะ" ชลิดาหันมาคุยกับเขา "ผมมาสักพักละครับ คืนนี้คุณวินท์กับคุณไหมจะพักที่ไร่ไหมครับ ผมสั่งแม่บ้านทำความสะอาดบ้านพักไว้ให้ เผื่อดึกๆ คุณวินท์ไม่อยากขับรถไกล" เขาบอก "ดีมากเลยอินทัช งั้นคุณช่วยอยู่ที่งานกับยายเหมียวแทนผมด้วยละกัน ไปจ้ะไหม พี่ง่วง" ไรวินท์ลุกขึ้นยืน ดึงมือชลิดาให้ลุกตาม ทำให้เขาและพรรณวดีมองตามอย่างตามอารมณ์ไรวินท์ไม่ทัน “อ้าว..พี่วินท์” เสียงของหญิงสาวข้างๆ ดังขึ้น “เดี๋ยวผมไปส่งคุณเอง ไม่ต้องห่วงครับ” อินทัชเอ่ยกับเธอเป็นประโยคแรก ส่งผลให้เธอหันมามองเขาด้วยท่าทีประดุจเจ้าหญิงมองข้าทาสที่ต่ำต้อย “ขอบคุณค่ะ คงไม่ต้องหรอก” อินทัชไม่โต้ตอบใดๆ สักครู่หนึ่งมีชายหนุ่มที่เขาพอรู้จักว่าเป็นลูกชายของผู้ทำธุรกิจกาแฟในพื้นที่มาโค้งขอเต้นรำกับพรรณวดี หญิงสาวก็ออกไปอย่างรักษามารยาท อินทัชมองเธอด้วยสายตาที่เรียบเฉย จังหวะหนึ่งที่พรรณวดีหันมาสบตากับเขาโดยบังเอิญ นัยน์ตาสีนิลคู่นั้นทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ จนต้องรีบหันไปมองทางอื่น และไม่ช้าอารยาในชุดสีแดงเพลิงตรงมาที่เขา “คุณอินทัชให้เกียรติเต้นรำกับอันได้ไหมคะ” เธอถาม “ผมต่างหากครับที่ต้องพูดคำนั้น” อินทัชรีบลุกขึ้น เมื่อปลามาติดกับ ทั้งที่ยังไม่ได้วางเบ็ด ชายหนุ่มพาลูกสาวพ่อเลี้ยงเข้าสู่ฟลอร์เต้นรำอย่างไม่เคอะเขินและสุภาพ “ผมได้ข่าวว่าพ่อเลี้ยงจะเปิดร้านอาหารเหรอครับคุณอัน” “ค่ะ อันเพิ่งรู้ว่าคุณอินทัชสนใจเรื่องนี้ด้วย” อารยาช้อนตาขึ้นมองเขายิ้มๆ “เรื่องของคุณอัน ผมสนใจเสมอ” อินทัชหยอด สองหนุ่มสาวเต้นรำด้วยกันถึงสามเพลงรวด ด้วยท่าทีละมุนละไมทำให้เป็นที่จับตามองของผู้มาร่วมงานรวมถึงพรรณวดีด้วย เธอคิดว่าผจก.ไร่ของไรวินท์มีพิรุธมากขึ้นทุกที เหมือนจะเอนเอียงไปทางฝ่ายของพ่อเลี้ยงอย่างออกนอกหน้า “คุณพรรณวดีให้เกียรติเต้นรำกับผมสักเพลงได้ไหมครับ” เสียงจากชายด้านหลังทำให้เธอหันไปมอง พบว่าพ่อเลี้ยงพรเทพนั่นเอง “ยินดีค่ะ” เธอส่งมือให้ชายวัยกลางคนเกาะกุม ตอนแรกเขาก็ดูสุภาพดี แต่พอผ่านไปครึ่งเพลง มือที่แตะเอวเธออย่างสุภาพกลับเริ่มลูบไล้แผ่นหลังของเธอ น้ำหนักมือที่ลูบไปมาลงน้ำหนักมากขึ้น “คุณเหมียววันนี้เซ็กซี่มากเลยครับ” พ่อเลี้ยงกระซิบข้างหูเธอ พรรณวดีเบนตัวหนีอย่างขยะแขยง เธอแทบจะใช้ส้นสูงเหยียบขาเขาเสียแล้ว โทษฐานที่บังอาจรุ่มร่ามกับเธอ ถ้าอินทัชไม่มาขัดเสียก่อน “ขออนุญาตเปลี่ยนคู่นะครับ เชิญพ่อเลี้ยงเต้นรำกับคุณอารยาเป็นเกียรติกับงานสักเพลง” อินทัชแตะเอวเล็กของพรรณวดีดึงออกจากอ้อมแขนของพรเทพอย่างละมุนละม่อม มืออีกข้างที่จับมือของอารยาอยู่ ส่งให้พ่อเลี้ยงอย่างรวดเร็ว สองพ่อลูกงุนงง แต่ด้วยสถานการณ์ที่มีคนมากมายอยู่ด้วย ทำให้ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากตามน้ำไป