"ฟ้าครามพาน้องมากินขนมเร็วลูก" ผมตะโกนเรียกเด็กทั้งสองที่ผมรักเหมือนลูก ผมรักตะวันเช่นเดียวกับที่ผมรักฟ้าคราม
"ครับพ่อไนท์" เสียงของฟ้าครามขานรับ ไม่นานร่างท้วมอุ้ยอ้ายทั้งสองก็จูงมือกันออกมาจากห้องนั่งเล่น
ตะวันคือลูกชายอีกคนของเดย์ ลูกของเธอกับกำพลครับ หากถามว่าตอนที่ผมรู้ว่าเธอท้องผมเสียใจไหม ก็ต้องยอมรับว่าลึก ๆ ภายในใจผมเสียใจทุกครั้งที่ปล่อยคนดี ๆ อย่างเดย์ให้หลุดลอยไป
ทว่าความจริงตรงหน้าทำให้ผมต้องดีใจกับเธอด้วย เพราะเธอมีความสุขกับคนที่เธอรัก
สถานะและความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ลดลงเหลือแค่เพียงคำว่า เพื่อนสนิท ซึ่งสำหรับผม ผมจะเป็นทุกอย่างที่เธอต้องการ
ผมยังครองตัวเป็นโสดทุ่มเวลาทุกอย่างที่ฟ้าคราม เคยมีผู้หญิงมาเสนอตัวถึงที่ เราตกลงคบหากัน ผู้หญิงคนนั้นบอกว่ารับได้ที่ผมมีลูกติด เธอทำเหมือนรักฟ้าครามแต่ลับหลังเธอกลับรังแกลูกชายของผม ผมจึงจัดการไล่เธอออกไปจากชีวิตของผม หลังจากนั้น
