กู้เหม่ยอิงอยู่รอในห้องจนสามีอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย มือเรียวเล็กหยิบอุปกรณ์ทำแผลมาเตรียมรอไว้ พอดีกับที่เขาเดินออกมาจากห้องน้ำ หญิงสาวส่งยิ้มให้เขาเพียงเล็กน้อยก่อนจะตบลงบนพื้นที่ว่างข้างตนเอง
ร่างหนาทิ้งกายลงนั่งข้างภรรยาอย่างว่าง่าย “ไม่กลัวหรือ?”
แผลของเขายังสดใหม่และมีเลือดออกมาค่อนข้างมาก มันทั้งลึกและเหวอะหวะพอสมควร หากภรรยาบอกมาว่ากลัว เขาก็เพียงเรียกสหายอย่างหมอเกามาทำแผลให้เช่นที่แล้วมาก็เท่านั้น กู้เหม่ยอิงไม่จำเป็นต้องฝืนทำแต่อย่างใด
ทว่าหญิงสาวเพียงแค่ส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มบาง “ฉันเคยทำแผลให้เด็กเล็กที่ล้มหัวเข่าแตกอยู่หลายครั้งค่ะ คุณวางใจได้เลย”
แต่ไหนแต่ไรเธอไม่เคยกลัวอะไรเช่นนี้ ยิ่งผ่านความตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ได้เห็นศพของตนเอง ได้พบวิญญาณผู้ล่วงลับมากมาย เพียงแค่เลือดหรือรอยแผลเหวอะหวะเพียงเท่านี้จะนับเป็นอะไรได้
เสิ่นเฟยหลงยกมือขึ้นนวดคลึงขมับสองข้างเล็กน้อย นี่ภรรยาถึงก
