เมื่อเดือนก่อนที่บ้านจางเริ่มเอ่ยถึงเรื่องแต่งงานของเธอแล้ว แม้พวกเขาจะไม่ได้บังคับว่าเธอจะต้องแต่งออกไปในวันใด และยังไม่ได้เริ่มมองหาสามีในอนาคตให้แต่อย่างใด แต่จางลี่จูคิดว่าอย่างไรวันหนึ่งก็ต้องแต่งอยู่ดี เธอจึงมีความคิดว่าอยากลองทำงานหาเงินด้วยตนเองดูก่อนอย่างน้อยสักสองปี จากนั้นค่อยแต่งงานก็ยังไม่สาย
และด้วยความที่บ้านจางมักตามใจลูกสาวคนเล็กเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พวกเขาจึงไม่ขัดข้องหากเธอจะไปสมัครงานที่โรงงานในเมืองข้างเคียง ดีเสียอีกหากจางลี่จูสามารถเข้าทำงานโรงงานในเมืองได้และมีเงินเดือนหลายสิบหยวนก็จะสามารถเรียกสินสอดจากฝ่ายชายได้มากขึ้น
สัปดาห์ต่อมาจางลี่จูจึงเลือกนั่งรถไฟมาหางานทำที่เมืองข้างกันนี้ เพราะใช้เวลาเดินทางเพียงไม่นาน ทั้งยังมีญาติรอรับอยู่ที่สถานีรถไฟปลายทาง ผู้เป็นพ่ออย่างจางอี้จึงปล่อยให้ลูกสาวเดินทางตามลำพัง แต่ไม่คิดว่าระหว่างทางบนรถไฟจะโชคร้ายเจอคนร้ายลักพาตัว พว
