หลังรับมื้อเย็นเรียบร้อยกู้เหม่ยอิงปล่อยให้สองคนพ่อลูกเล่นกันอยู่ในห้องรับแขกตามลำพัง ส่วนตนเองรีบอาบน้ำให้เรียบร้อยก่อนที่สามีจะเข้ามา
ร่างบางนั่งหวีผมยาวสลวยอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ พลันคิดว่าเสร็จจากตรงนี้จะไปเล่านิทานให้ลูกเลี้ยงฟัง กลับมาสามีก็คงใกล้เข้านอนแล้ว
เธอไม่อยากอยู่ร่วมห้องกับเขาในสถานการณ์ล่อแหลมจึงวางแผนหลบเลี่ยงเช่นนี้ และเมื่อวานเธอก็ทำมันได้อย่างราบรื่น
และดูเหมือนว่าทุกอย่างจะดำเนินไปอย่างที่วางแผนเอาไว้ แต่ที่ผิดแผนไปสักหน่อยคงจะเป็นเด็กหญิงในชุดนอนสีชมพูดอ่อนที่ยืนกอดตุ๊กตาหมีรออยู่หน้าประตูห้องของเธอในตอนนี้
หญิงสาวย่อตัวลงให้อยู่ในระดับเดียวกันกับลูกเลี้ยง ก่อนจะเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย “มีอะไรหรือ?”
“แม่ขา คืนนี้หนูขอนอนด้วยได้ไหมคะ?”
น้ำเสียงเล็กใสออดอ้อนออกมา มือเล็กจับลงบนแขนเรียวของแม่เลี้ยงพร้อมกับออกแรงเขย่าเล็กน้อย ริมฝีปากที่มักจะส่งเสียงออดอ้อนระบา
