เช้าวันนั้นไม่เหมือนทุกวัน เขมจิราลืมตาขึ้นมาในห้องนอนกว้างที่เงียบสงบ แต่เตียงด้านข้างกลับว่างเปล่า ผ้าห่มพับเรียบเป็นสัญญาณว่าคุณปราบตื่นไปตั้งแต่เช้ามืดแล้วตามกิจวัตรที่เขาไม่เคยขาด ทั้งการออกกำลังกาย และการเข้าครัวเพื่อเตรียมอาหารเช้าไว้ให้เธอ
เธอลุกจากเตียงช้า ๆ ร่างกายยังง่วงงุนเหมือนทุกเช้า ก้าวเท้าเข้าไปในห้องน้ำที่เย็นสะอาด พอเปิดน้ำล้างหน้าก็รู้สึกสดชื่นขึ้นเล็กน้อย ทว่าในวินาทีที่ถอดเสื้อผ้าออกเพื่ออาบน้ำ สายตาก็สะดุดกับความผิดปกติ เลือดสีแดงเข้มกำลังไหลอาบลงมาตามเรียวขา
หัวใจเธอหล่นวูบ ร่างกายแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะพยายามตั้งสติ “คงแค่ประจำเดือน” เธอบอกตัวเอง แต่ประโยคนั้นกลับกลายเป็นประกายความคิดอีกแบบหนึ่ง นี่อาจเป็นโอกาสที่เธอจะใช้จัดฉากให้สมบูรณ์ ในเมื่อแผนการต่อไปคือการสร้างเรื่องแท้ง การมีเลือดออกเช่นนี้ มันสมจริงกว่าที่เธอคาดคิดเสียอีก
แต่ยิ่งนานเลือดยิ่งไหลแรงขึ้น ล
