เวลาผ่านไปหนึ่งเดือนหลังจากเหตุการณ์ในโรงพยาบาล วันนั้นกลายเป็นรอยแผลลึกในใจคุณปราบ เขากลัวเสียเธอไปจนเหมือนฝันร้าย ทุกคืนเขายังได้ยินเสียงกรีดร้องของเธอในห้องน้ำ และภาพเลือดที่ไหลนองพื้นติดตาไม่หาย หลังจากวันนั้นเขาจึงเข้มงวดกับเธอยิ่งกว่าเดิม
เขมจิรารู้ดีว่าเขาเปลี่ยนไป ไม่ใช่เปลี่ยนใจ แต่เปลี่ยนวิธีดูแลจนเกินพอดี เขาแทบไม่ยอมปล่อยให้เธอละสายตา แม้กระทั่งเวลาอาบน้ำ บางครั้งเขายืนคอยเฝ้าอยู่หน้าห้อง หรือถึงขั้นเข้ามาช่วยเธอด้วยซ้ำ “กันไว้ดีกว่าแก้” คือข้ออ้างที่เขาเอ่ยเสมอ จากที่เคยออกไปทำงานทุกบ่าย ตอนนี้หลายครั้งเขาเลือกทำงานอยู่บ้านแทน
สำหรับเขาคือความรักและห่วงใย แต่สำหรับเธอกลับกลายเป็นโซ่ตรวน เธอรู้สึกอึดอัด ทุกการก้าว ทุกลมหายใจเหมือนถูกจับตามองไปหมด แต่เธอก็ไม่อาจโวยวายหรือปฏิเสธได้ เพราะตัวเองกำลังตั้งครรภ์จริง ๆ ห้าเดือนแล้ว เด็กกำลังเติบโตในท้อง และเธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่ต้องด
