ณ หน้าร้านใหม่ (ช่วงเย็น)
หลังจากผ่านมหกรรมช็อปปิ้งมิติลี้ลับที่ทำเอาชายฉกรรจ์สองคนแทบทรุด ฉันกับพวกเขาก็พากันกลับมาที่ร้านเพื่อเก็บของกองโตที่พึ่งไปสอยกันมา
"ขอบคุณมากเลยนะคะที่ไปเป็นเพื่อนช็อปปิ้ง แถมยังต้องมาช่วยจัดร้านรอบสองอีก" ฉันหันไปขอบคุณพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ
"เต็มใจที่สุดค่ะ / อืม..." พี่พายุตอบพร้อมรอยยิ้มเจ้าชู้พลางเอื้อมมือมาหยิกแก้มฉันอย่างหมั่นเขี้ยว ส่วนพี่สิงค์ก็ไม่ยอมน้อยหน้า เอื้อมมือมาลูบผมฉันเบาๆ อย่างอ่อนโยน
"งื้อออ พวกพี่ทำแบบนี้อีกแล้วนะคะ!" ฉันทำหน้ามุ่ยใส่ "ตอนนี้ผมขมิ้นยุ่งจนจะเป็นรังนกอยู่แล้ว แก้มก็ย้วยหมดแล้วมั้งเนี่ย"
"หึๆ งั้นพี่กลับก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยเจอกัน" พี่สิงค์พูดทิ้งท้ายก่อนจะยีหัวฉันแรงๆ อีกหนึ่งทีเป็นการส่งท้าย
"บ๊ายบายค่ะพี่สิงค์" ฉันโบกมือหยอยๆ
"เห้ยๆๆ ได้ไงวะไอ้โจร! พรุ่งนี้วันจันทร์นะเว้ย มึงลืมกติกาเหรอ!" พี่พายุโวยวายขัดขึ้นมาทันที พี่สิ
