"วันนี้ขมิ้นเลี้ยงเองนะคะ" ฉันรีบโพล่งทำลายความเงียบก่อนที่บรรยากาศจะดิ่งลงเหวไปมากกว่านี้ และก่อนที่พวกพี่เขาจะเริ่มคิดมากเรื่องความสัมพันธ์ของเราสามคน
"ได้ไงอะ! พี่ต้องเลี้ยงเองสิ" พี่พายุขมวดคิ้วทำหน้ามุ่ยทันทีตามสไตล์คนเอาแต่ใจ
"นั่นสิ พี่เลี้ยงเองก็ได้ ขมิ้นเก็บเงินไว้เถอะ" พี่สิงค์พูดเสริมด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่จริงจัง
"ไม่ต้องเลยค่ะ! วันนี้พวกพี่เหนื่อยเพราะมาช่วยงานขมิ้นตั้งเยอะ ให้ขมิ้นเลี้ยงขอบคุณเถอะนะ ถือว่าขมิ้นขอ" ฉันทำตาปริบๆ อ้อนใส่
"แต่พะ..."
"ไม่-ต้อง-ห้าม-เลย-นะ-คะ!" ฉันเน้นเสียงหนักพลางจ้องหน้าพี่พายุเขม็งจนเขาต้องกลืนคำพูดลงคอไป
"โอเคๆ ยอมแล้วค่ะ ยอมแล้ว" พี่พายุหัวเราะเบาๆ อย่างพ่ายแพ้ก่อนจะเอื้อมมือมาหยิกแก้มฉันเบาๆ ด้วยความเอ็นดู
"จริงๆ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นก็ได้นะ" พี่สิงค์พูดพลางเอื้อมมือมาลูบกลุ่มผมของฉันอย่างอ่อนโยน
โอ๊ยยยยย ทำไมต้องมาโหมดละมุนพร้อมกันแบบนี้
