เสียงกระสุนปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหวเหนือห้องนิรภัยเริ่มเบาลง แต่กลิ่นควันปืนและกลิ่นคาวเลือดกลับคละคลุ้งไปทั่วอู่พยัคฆราช ซิม ผละออกจากร่างของ ริสา ที่ยังคงนอนหอบสะท้านอยู่บนกองอะไหล่รถยนต์ ดวงตาคมกริบของเขาฉายแวววโรจน์ราวกับเสือหนุ่มที่พร้อมขย้ำเหยื่อ เขาหยิบปืนกลมือคู่ใจขึ้นมาตรวจเช็กความพร้อม
"ริสา... รออยู่ที่นี่ อย่าออกมาจนกว่าผมจะมารับ" ซิมสั่งเสียงเฉียบขาด
"ไม่! ฉันจะไปกับนาย นั่นพ่อฉันนะซิม!" ริสาพยายามลุกขึ้น แต่ความอ่อนเพลียจากการกรำศึกรักอย่างหนักหน่วงเมื่อครู่ทำให้ขาของเธอสั่นพับจนเกือบทรงตัวไม่อยู่
ซิมหันกลับมาคว้าตัวเธอเข้ามากอดจูบอย่างรุนแรงจนริมฝีปากบางห่อเลือด "ถ้าเธอออกไปตอนนี้ ผมจะไม่มีสมาธิยิงใครเลย... เพราะผมจะมัวแต่มองดูว่าเธอปลอดภัยไหม อยู่ที่นี่... เพื่อผัวคนนี้... เข้าใจไหม!"
คำว่า 'ผัว' ทำเอาศิริสาหน้าแดงก่ำและเงียบกริบ ซิมยิ้มร้ายก่อนจะพังประตูห้องนิรภัยออกไปเผ
