ณ หน้าร้านเสื้อผ้าแห่งใหม่
เอี๊ยดดดด! โครม!
เสียงเบรกดังสนั่นหวั่นไหวตามมาด้วยเสียงล้อบดกับถนนที่ทำเอาฉันกับแนนที่กำลังจัดของอยู่ข้างในต้องสะดุ้งสุดตัว รถหรูสองคันจอดขนานกันในท่าที่กวนประสาทที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ก่อนที่เจ้าของรถจะเปิดประตูพรวดออกมาเผชิญหน้ากัน
"มึงจอดตัดหน้ากูทำไมวะ!" เสียงเข้มๆ ของพี่พายุดังขึ้นก่อน เขาชี้หน้าถามอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง
"แล้วทำไมจะจอดไม่ได้ ถนนไม่ใช่ของพ่อมึงนี่" พี่สิงค์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความกวนเบื้องล่างอย่างร้ายกาจ
"นี่มึงหาเรื่องกูอ่อ?" พายุย่างสามขุมเข้าไปหา
"ก็เปล่า... แค่จะมาหาขมิ้น" สิงค์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ
ฉันกับยัยแนนมองหน้ากันโดยอัตโนมัติ ความรู้สึกลางสังหรณ์บางอย่างมันบอกว่า 'ความซวยมาเยือนแล้วขมิ้นเอ๋ย' ฉันรีบกึ่งวิ่งกึ่งเดินออกไปหน้าร้านทันที
"พี่สิงค์! พี่พายุ!" ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจ "พวกพี่... รู้ได้ไงว่าขม
