ณ ร้านเสื้อผ้าแห่งใหม่ (ช่วงบ่าย)
หลังจากที่ฉันนั่ง "น้ำลายหก" มองซิกแพคแน่นๆ ของสองหนุ่มอยู่นานจนเกือบจะเสียอาการไปมากกว่านี้ ฉันก็รวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมา แล้วจัดการกวาดพื้นร้านพร้อมกับเปิดแอร์เย็นฉ่ำให้พวกเขาเป็นการตอบแทนที่ช่วยทำงานจนเหงื่อท่วม
"เห้ออออ... เสร็จสักที!" พี่พายุถอนหายใจยาวพลางบิดขี้เกียจ ก่อนจะทำเนียนเดินเข้ามาเอาหัวซบลงบนไหล่เล็กๆ ของฉันอย่างอ้อนๆ
"เนียนเลยนะคะพี่พายุ" ฉันหัวเราะเบาๆ แล้วใช้มือดันหัวเขาออกอย่างหมั่นไส้
"จะบ่ายโมงแล้ว... ไปหาอะไรกินกันเถอะ" พี่สิงค์พูดขึ้นพลางเช็ดเหงื่อที่ขมับ เขาเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ ฉันอีกฝั่งหนึ่งทันที
"ดีค่ะ! ขมิ้นหิวจนไส้จะกิ่วแล้ว งั้นเรากินอะไรกันดีคะ?" ฉันยิ้มร่าออกมา ความหิวมันข่มความเขินไปจนหมดสิ้นในนาทีนี้
"ขมิ้นอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมคะ?" พี่พายุถามเสียงหวานพลางจ้องหน้าฉัน
"อืม... ไม่รู้เหมือนกันค่ะ พวกพี่ช่วยก
