บทส่งท้าย

682 คำ

ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่อู่พยัคฆราช เสียงคำรามของเครื่องยนต์ขนาดเล็กดังสนั่น 'สิงหา' ในวัย 5 ขวบ ถอดแบบความนิ่งขรึมและสายตาเจ้าเล่ห์มาจาก ซิม ผู้เป็นพ่อมาเป๊ะๆ เขากำลังบังคับรถแข่งจิ๋วเบียดเข้าทางโค้งอย่างน่าหวาดเสียว ขณะที่ 'พยัคฆ์' ลูกชายของ ภาคิน ที่อายุไล่เลี่ยกัน ก็ไม่มีคำว่ายอมแพ้ สายตาที่มุ่งมั่นและทักษะการคุมพวงมาลัยที่ถอดแบบบอดี้การ์ดสายบู๊มาทำเอาคนเป็นปู่และเป็นปี๊ลุ้นจนตัวโก่ง "ดูท่าไอ้พยัคฆ์มันจะเอาจริงว่ะพายุ ลูกไม้มันหล่นใต้ต้นจริงๆ" สิงค์ หัวเราะในลำคอพลางจิบกาแฟ สายตาจ้องมองหลานชายด้วยความภาคภูมิใจ "กูว่าไอ้สิงหานั่นแหละแสบกว่า มันเดินเกมเงียบเหมือนพ่อมันไม่มีผิด... แย่งไลน์วิ่งหลานกูไปเฉยเลย!" พายุ ตบเข่าฉาดอย่างสะใจ ขมิ้นที่เดินถือจานแตงโมเย็นๆ ออกมามองดูสามีและเพื่อนรักที่กลายเป็นคุณปู่คุณปี๊สายสปอยล์หลานไปแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า "เบาๆ หน่อยค่ะคุณสิงค์ คุณพายุ หลานๆ ยังเ

เริ่มอ่านเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมได้ที่นี่

ดาวโหลดโดยการสแกนรหัส QR เพื่ออ่านเรื่องราวมากมายฟรี และหนังสือที่ได้รับการอัปเดตทุกวัน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม