"คุณไม่ต้องกลัวนะ นอนพักสักหน่อยเถอะ ตื่นมาแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น" เขาบอกเธอเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวออกมา แต่ทว่า…
หมับ… เอิงเอยรีบคว้ามือของเขาเอาไว้ แล้วดึงเข้ามาหาตัวเอง
"อย่าไปได้มั้ยคะ อย่าทิ้งเอยไว้คนเดียว" เอิงเอยรีบพูดขึ้นอย่างลืมตัว แต่พอเห็นเขามองที่มือของเธอ ที่จับมือเขาไว้ ก็ค่อย ๆ ปล่อย แล้วก้มหน้าหลบสายตาคมเข้มที่มองมา
"เอยขอโทษค่ะ คือเอยกลัวมากไปหน่อย ขอบคุณ คุณคริสนะคะที่มาส่ง" เธอพูดออกมาเสียงแผ่วเบา และยังมีแววตาหวาดกลัวอยู่
"อยากให้ผมอยู่ด้วยเหรอ" คริสเตียนถามออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จริง ๆ เขาก็ไม่คิดจะให้เธออยู่คนเดียวหรอก ตั้งใจเอาไว้ว่าให้เธอนอนเรียบร้อยก่อน แล้วเขาจะลงไปเอาเสื้อผ้าในรถมาเปลี่ยน และจะนอนที่โซฟาในห้องรับแขกนั่นแหละ 'สถานการณ์แบบนี้ใครจะกล้าให้เธออยู่คนเดียว เผื่อฝันร้ายล่ะ'
"ค่ะ คืนนี้คุณคริสนอนกับเอยได้มั้ยคะ" หญิงสาวพูดขึ้นมาอย่างอ้อน ๆ เพราะต้
