ส่วนทางด้านเอิงเอย เมื่อถึงเวลาเลิกงาน เธอก็หันไปบอกเพื่อนร่วมงานที่เข้างานช้าไปถึงสามสิบนาทีว่า...
"งั้นเอยกลับก่อนนะคะ พี่เจนนี่" เอิงเอยบอกด้วยน้ำเสียงสดใส แม้ว่าจะทำงานเกินเวลาก็ตาม
"ขอโทษทีนะเอิงเอย พอดีที่บ้านพี่มีปัญหานิดหน่อยน่ะ เดี๋ยววันหลังพี่จะทำงานชดเชยเวลาให้นะ" เจนนี่บอกด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีเท่าไร
"ไม่เป็นไรเลยค่ะ พี่เจนนี่ แค่นี้เอง วันหลังมีอะไรก็บอกเอยได้เลยนะคะ งั้นวันนี้เอยขอตัวกลับก่อนนะคะ" พูดจบเธอก็เดินออกมา
เอิงเอยเดินออกมาจากโรงแรมตอนเกือบสามทุ่ม แม้ที่นี่จะคือกรุงเทพ เมืองที่ขึ้นชื่อว่าไม่มีวันหลับใหล แสงไฟมีสว่างตลอดเวลาและมีคนเดินพลุกพล่าน แต่เอิงเอยก็เดินอย่างระมัดระวัง เพราะรู้ว่าเมืองนี้ก็เต็มไปด้วยอันตรายมากเหมือนกัน
"คืนนี้ร้านอาหารแต่ละร้านคนเยอะจังเลย ดีนะเนี่ยที่เรากินข้าวมาจากที่โรงแรมแล้ว ไม่ต้องแวะซื้อข้าวที่ร้านตอนดึกอีก" หญิงสาวพูดไปก็พยายามหลบผ
