เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์คันหรูคำรามกึกก้องไปทั่วลานจอดรถของร้านอาหารสไตล์ไฟน์ไดนิ่งบนยอดตึกสูงเสียดฟ้า เรืองก้าวลงจากรถด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยอำนาจและบารมี นัยน์ตาคมกริบของนักล่าหนุ่มปรายมองไปที่ประตูฝั่งผู้โดยสารก่อนจะเดินไปเปิดให้เมียเด็กที่นั่งนิ่งเงียบมาตลอดทาง ฝ้ายก้าวลงจากรถด้วยท่าทางที่ระมัดระวัง
ร่างกายบอบบางที่ยังคงระบมไปทุกสัดส่วนถูกปกปิดด้วยชุดเดรสยาวกรอมเท้าสีดำสนิท คอเสื้อสูงปิดมิดชิดจนถึงลำคอเพื่อซ่อนรอยรักที่เรืองจงใจฝากไว้เมื่อคืน แต่นั่นกลับยิ่งทำให้เธอดูสวยลึกลับและน่าค้นหาในสายตาผู้ชายคนอื่นที่เดินผ่านไปมา
"เดินให้มันดีๆ อย่ามาทำท่าทางเหมือนกูไปซ้อมมึงมา!"
เรืองกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือก มือหนาคว้าเอวบางมากอดเอาไว้แน่นจนฝ้ายนิ้วจมไปกับมัดกล้ามแกร่ง
"กูเลือกชุดนี้ให้มึงเพื่อให้มึงรู้สถานะของตัวเองว่ามึงเป็นของใคร อย่าให้กูเห็นว่ามึงส่งสายตาให้ไอ้หน้าไหนท
