เสียงเครื่องยนต์ของรถยุโรปคันหรูคำรามกึกก้องสะท้อนไปตามถนนสายเปลี่ยวที่ถูกขนาบข้างด้วยป่าทึบและภูเขาสูงชัน เรืองในสภาพชุดสูทสีดำเนี้ยบที่หลุดลุ่ยและมีคราบเลือดสีเข้มซึมออกมาที่แผ่นหลังจากการ
"ตีตราจอง"
เมียหมาดๆ ในห้องน้ำอำเภอ บัดนี้เขากำลังบังคับพวงมาลัยด้วยความตึงเครียดถึงขีดสุด นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายจ้องเขม็งไปยังกระจกหลังที่เผยให้เห็นแสงไฟหน้ารถกระบะลึกลับสองคันที่กำลังพุ่งทะยานไล่กวดมาอย่างบ้าคลั่งราวกับมัจจุราชที่กระหายเลือด
"พี่เรืองคระ! พวกมันตามมาทันแล้วคระ! ทำยังไงดีคระ!"
ฝ้ายร้องตะโกนด้วยความตกใจขีดสุด มือเรียวบางกำสายเข็มขัดนิรภัยไว้จนเล็บจิกเข้ากับเนื้อ ใบหน้าสวยซีดเผือดด้วยความหวาดกลัวปนเปไปกับความสับสน
"กอดทะเบียนสมรสไว้ให้แน่นฝ้าย! อย่าปล่อยให้มันเปื้อนเลือดแม้มิลลิเมตรเดียว!"
เรืองคำรามเสียงต่ำปานสัตว์ป่าก่อนจะเหยียบคันเร่งจนมิดเข็มไมล์ ทว่าบาดแผลเหวอะหวะที่หลังที่เริ
